“Mijn mening is nooit ‘vastgesteld’ ” – Een Ex-Gamergater over het einde van Gamergate

Noxteryn was tot een paar maanden geleden voorstander van Gamergate. Nu niet meer. De beweging is zijn doel kwijt, zegt hij. Dat, gepaard met de gigantische hoeveelheid chaos die de beweging veroorzaakt, is wat hem uiteindelijk overtuigde over te stappen naar kant van Anti-Gamergate.

Ik was erbij toen het begon in august 2014. Ik was een frequent bezoeker van 4chan’s /b/, en was er bij toen de eerste topic verscheen, die de ‘Zoe Post’ linkte, de lange blogpost van Zoe’s ex-vriend Eron Gjoni, welke in detail en met ruim voldoende bewijs de emotionele mishandeling van zijn ontrouwe ex-vriendin Zoe Quinn beschreef. Hoewel Quinn’s handelen zoals beschreven in de blog moreel verwerpelijk was, was mijn eerste reactie ‘ok, en dus?’. Ik herinner me dat ik reageerde ‘Wie de fuck maakt dat nou wat uit?’ in dezelfde thread, waar ik me beriep op de regel ‘/b/ is not your personal army’, en daarom zouden we niet betrokken moeten raken in andermans persoonlijke affaires. Vervolgens kreeg ik ruzie met iemand anders in het topic die zei dat het niet om de kerel die bedrogen werd ging, maar om het ethisch beleid in de gamejournalistiek, omdat veel van de mannen waar Quinn affaires mee had gehad gamejournalisten waren die haar en haar game positieve pers hadden gegeven, welk maakte dat het niet meer persoonlijk was en dus was de regel niet van toepassing. Ik was niet overtuigd. Gezien het feit dat gamejournalistiek in en in corrupt was niet echt nieuws was, boeide het me niet zo veel.

“Ik betwijfel ten zeerste dat Quinn’s leven ooit in gevaar was”

Maar goed, enkele newfags (/b/-bezoekers die veel te nieuw zijn op de website om de hele cultuur te begrijpen en daarom maar al te graag betrokken raken bij raids en grote trolls)  zochten Zoe’s informatie op en begonnen haar dingen te sturen die te boek staan als ‘verkrachtings- en doodsbedreigingen’. Volkomen idioot natuurlijk. Ik moet er wel bij vermelden dat dat precies is wat trolls doen. Ze sturen beledigende berichten naar mensen om een reactie te krijgen. Ik betwijfel ten zeerste dat Quinn’s leven ooit in gevaar was. De mensen die je echt iets aan willen doen bellen je niet van tevoren om het aan te kondigen. Het doel van een bedreiging is om angst aan te jagen, niet om te schaden. In dit geval was het doel om zo veel mogelijk chaos te creëren.

Zoe Quinn liet echter zien dat ze over een goed stel hersenen beschikte toen ze twee dingen deed. Ten eerste klaagde ze haar ex-vriend Eron, auteur van de Zoe Post, aan, en het lukte haar om hem op die manier de mond te snoeren, welk zorgde dat hij nooit meer publiekelijk ook maar een enkel aspect van zijn relatie met haar kon bespreken. Ten tweede ging ze naar de media om de berichtgeving te beheersen.

Censuur

Ik ben geen ideoloog, dus mijn mening is nooit ‘vastgesteld’.  Op het begin boeide het me niet zo. Het leek gewoon op al het andere internet drama dat ik had gezien. Ik heb dingen zoals dit gigantisch groot zien worden, en de volgende week herinnert zich niemand waar het überhaupt over ging. Maar dat is wat Gamergate anders maakt.

De reden dat het me begon te interesseren gaat stom klinken. Ik heb Zoe Quinn’s game, Depression Quest, gespeeld. Ik vond het eerlijk gezegd niks. Het was slecht geschreven en ontworpen, dus gaf ik het een gigantisch negatieve review. Zoe Quinn zelf markeerde mijn review als ‘intimiderend’. Dat is het moment dat ik me realiseerde dat ze echt een eikel is, en dat alles wat mensen over haar zeiden wel moest kloppen. Het was hetzelfde patroon: verschillen van mening wegmoffelen met leugens. Je vindt mijn game niet leuk? Dat is intimidatie. Je vindt het niet oké dat ik seks heb met journalisten voor positievere pers? Vrouwenhater. Er zijn weinig dingen waar ik me meer aan stoor dan intellectuele oneerlijkheid. De meeste mensen hebben een hekel aan Zoe Quinn omdat ze een vreselijk persoon is, niet omdat ze een vrouw is.

In de dagen nadat de Zoe Post was gepubliceerd begon iets raars te gebeuren. Mensen die er over praten werden verbannen, posts die Zoe Quinn alleen al bij naam noemden werden op mysterieuze verwijderd. Hele forum threads verdwenen. Niet op één website, het was overal. Neogag, Cracked, Reddit, om er een paar te noemen. Zelfs op 4chan. Als je iets over Zoe Quinn postte werd je gelijk permanent verbannen en werd je post verwijderd. Tegelijkertijd begon elke naming-nieuwssite die je maar kan bedenken, GamaSutra, Kotak, Rock Paper Shotgun, Polygon, Ars Technica, Eurogamer, Destructoid, et cetera, deze ‘anti-gamer’ artikelen te schrijven, die allemaal betoogden dat het concept van de gamer als identiteit niet meer bestond. Wat was dat allemaal?

“De media waren overduidelijk oneerlijk. Hetgeen de vraag oproept: waarom?”

Dit was de verschuiving in de agendasetting van de media. Opeens ging het niet meer over de vraagstukken die mensen hadden over het ethisch beleid in de gamejournalistiek. Het ging niet eens over hoe Zoe Quinn haar ex-vriend emotioneel mishandelde door tegen hem te liegen, hem te manipuleren en affaires te hebben. Nee, het ging over hoe gamers rechtse misogynisten zijn en hoe Zoe Quinn door die gamers uit haar huis was gejaagd.

En dat is hoe het allemaal explodeerde. Als mensen gewoon hadden kunnen praten over het onderwerp was het waarschijnlijk heel anders afgelopen. Het was gewoon een seksschandaal met nogal onbelangrijke mensen. Mensen zouden op fora schrijven, ruzie maken, en vervolgens verveeld raken en iets anders zoeken om te doen. Maar dit kon niet gebeurden omdat de vrije discussie werd verdrongen.

Dat is wat me sceptisch maakte. Ten eerste, in elk conflict zal ik tegen de kant zijn die censureert, omdat dit oneerlijkheid uitstraalt. Als iemand zeker is over hun gelijk zouden ze niet bang moeten zijn voor vragen, twijfels en debat. De kant die open dialoog ontwijkt heeft het bijna altijd fout. Ten tweede, de media waren overduidelijk oneerlijk. Hetgeen de vraag oproept: waarom?

Waarom schreven de media alleen over Zoe Quinn? Waarom was het zo belangrijk om de waarheid te verbergen en het verhaal van de gebeurtenissen te veranderen? Dit werd duidelijker toen mensen kritiek kregen op deze websites. De reden dat ze het onderwerp wegstopten was omdat het een heel web van journalistieke corruptie zou ontrafelen.

Leugens

Gamergate was een aanval op de media, en de media verdedigde zichzelf op de manier die zij het beste kenden. Liegen. Gedurende het volgende jaar zag ik tientallen artikelen vol met leugens over gamers, over hun ‘maatschappij’ en diens geschiedenis. Ze zeiden dat gamers rechtse conservatieven waren die vrouwen haten en ze de game-industrie uit willen jagen. Ik heb een vriendin die gamer is en we spelen elke dag samen, tof toch? Waarom zouden mannen minder vrouwen in hun hobby willen?

Gamers hebben geen hekel aan vrouwen. Het tegenovergestelde is waar. Er is zelfs een term voor mannen die doen alsof ze vrouwen zijn in online games zodat ze voorrang krijgen: GIRL. Afkorting voor Guy In Real Life. Vrouwen en GIRLs hebben een grotere kans op gratis spullen of hulp met quests van andere spelers.

Maar goed, deze smaadcampagne werkte. Ook vandaag de dag staat het Wikipedia artikel over Gamergate vol met leugens. De Rationalwiki (‘linkse’, ‘social justice’-gerelateerde wiki, red.) heeft nog meer leugens. Dus inmiddels kan iedereen die wil praten over ethisch beleid in gamejournalistiek makkelijk weggewoven worden als een ‘Gamergater’. Geen enkele mainstream journalist is het gelukt om een eerlijk beeld te geven van het Gamergate-schandaal, en ik overdrijf niet. Alleen kleine, onafhankelijke journalisten is het gelukt. David Pakman, Dave Rubin, Liana Kerzner. Youtubers zoals TotalBiscuit en Yahtzee Croshaw hebben ook goed het echte verhaal verteld.

Ommekeer

Tot dusver klink ik meer alsof ik voorstander ben van Gamergate, niet? Zoals ik zei, mijn mening heeft nooit vastgestaan. Op het eerst boeide het me niet, vervolgens steunde ik Gamergate, en toen begon ik er steeds verder verwijderd van te raken.

Ooit gehoord van het ‘Man bedekt in stront’-principe? Zeg dat je een scriptie hebt die je kan bespreken en beargumenteren met grote eloquentie, en dan roept een man bedekt in stront ‘Ik ben het eens met alles wat je zegt!’, en op die manier verdwijnt je  geloofwaardigheid plotsklaps, omdat iedereen die het met je eens is geassocieerd wordt met een man bedekt in stront.

“Gamergate moet stoppen met meningen vermengen met politieke overtuigingen.”

In mijn ogen is dat wat er gebeurd is met Gamergate. Hoewel ik het eens ben met de principes, ben ik het niet eens met de methodes. Ik heb het niet over de ‘verkrachtings- en doodsbedreigingen’ – die zijn het werk van willekeurige trolls. Ik heb van beide kanten lelijke woorden gezien, en ik zal nooit in de val vallen die trolls associeert met mensen die werkelijk geven om hun mening. Waar ik het over heb is de ‘Us vs Them’-mentaliteit die zoals altijd ontstond. Ze moeten stoppen met meningen vermengen met politieke overtuigingen. Geen ‘je bent het niet eens met X, dus je bent een smerige social justice warrior’ meer, hetgeen niet anders is dan ‘je bent het niet eens met Y, dus je bent een vrouwenhatende verkrachter’.

De problemen die door Gamergate worden aangekaart zijn zonder meer correct. Gamejournalistiek is een beerput van corruptie en agenda-setting. Het grootste probleem momenteel is al de negativiteit over seksualiteit. Artikel na artikel over hoe games vrouwen objectificeren, hoe het zien van een naakte vrouw op de een of andere manier ‘fout’ is. Het is niets anders dan religieus fundamentalisten die vrouwen vertellen zich te bedekken. Het zijn dezelfde betekenisloze termen: beledigend, niet netjes, denigrerend, immoreel, zondig, vernederend, et cetera. Ze verschuilen zich achter hetzelfde puriteinse autoritarisme.

Extremisme

Politiek is inherent polariserend. Neem een politieke groep, geef het tijd, en sneller dan je denkt zal het een gemuteerde versie worden van zichzelf. Het gebeurde met feminisme, het gebeurde met Gamergate (Ironisch gezien zul je veel overeenkomsten vinden tussen de twee bewegingen.) Nadat Gamergate de meeste van haar doelen had bereikt, de grootste zijnde de vernieuwde FTC-regels over advertorials, werden de meeste gematigden zoals ikzelf een stuk minder actief. Hetgeen helaas mogelijkheid liet voor de meer extreme aanhangers om te groeien in aantal en ‘macht’.

Als een voorbeeld: een paar dagen geleden zag ik mensen Brianna Wu, een prominente Anti-Gamergater en transgender, belachelijk maken omdat ze een tabloid-artikel over haar vorige identiteit, voor haar transitie dus, probeerde te ‘censureren’. Dat vind ik vreselijk. Een transgender die informatie over hun vorige identiteit probeert de verwijderen is geen censuur. De maatschappij heeft er geen baat bij om te weten over haar genitaliën. Dat is geen journalistiek. Toen ik mijn mening uitte, werd mijn post gedownvote en genegeerd. Brianna Wu is misschien een vreselijk persoon die afschuwelijke dingen heeft gezegd en gedaan, maar ze heeft desondanks recht op  privacy, net als iedereen. Het feit dat ze transgender is verandert daar niets aan.

Dat soort dingen zijn de reden dat Gamergate mij kwijt is geraakt. Toen het stopte met gaan over wat er klopte, maar wat de tegenstander het meest zou schaden. Gamergate wordt precies waar het in eerste instantie tegen streed. Maar Anti-Gamergate: Stop met bang zijn voor open debat. Stop met het censureren van afwijkende meningen. Stop met liegen.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s