Ik ben journalist.

Zoals in de about staat – ik ben ‘in het dagelijks leven’ voorstander van Gamergate. Waarom is dat, en is het dan nog wel mogelijk om neutraal over het onderwerp te schrijven? 

Laten we beginnen waar mijn interesse in Gamergate begon. Op 19 augustus 2014 zag ik op reddit.com de thread over youtuber TotalBiscuit’s reactie op het onderwerp. Ik had er nog niet van gehoord, dus ik was benieuwd naar wat andere mensen zeiden, maar tot mijn grote verbazing waren alle reacties verwijderd. Dit vond ik raar, dus ik ging op zoek naar meer info.

Deze antwoorden heb ik gevonden op het controversiële forum 4chan, een van de weinige websites die op dat moment discussies over het onderwerp toeliet. Wederom, een rare situatie voor een onderwerp dat nog niet groot lijkt. Ik bespeurde hierin een patroon waar ik als consument van gaming-media al langer mee worstelde.

Persoonlijk

Het onderwerp ligt mij nauw aan het hart. Ik speel al bijna net zo lang als dat ik kan lopen games, en ook journalistiek is iets waar ik al heel lang mee bezig ben. Zoals elk kind dat veel games speelt ging ik door een paar fasen. De fase waar ik tester wou worden, want dan ‘kon ik de hele dag games spelen’. Later realiseer je je dat het testen niet leuk is omdat je alleen maar probeert het spel kapot te maken – je bent niet aan het spelen. Vervolgens komt de fase waar je game-ontwikkelaar wil worden, maar ik realiseerde me dat ik een hekel heb aan de precisie die nodig is voor het schrijven van goede code. De derde fase was het willen worden van een gamejournalist, want dan vlieg je naar allemaal coole locaties en krijg je nieuws over de nieuwste games.

“Gamejournalistiek is voor mij verpest door gamejournalisten.”

Als iemand me nu zou vragen of ik gamejournalist wil worden, zeg ik nee. Niet omdat ik een hekel heb aan gamejournalistiek of het soort werk dat je als gamejournalist doet. Integendeel, het lijkt me nog steeds geweldig, en je zou het nog steeds mijn droombaan kunnen noemen. Gamejournalistiek is voor mij niet verpest door iets dat ik op jongere leeftijd niet begreep of realiseerde. Gamejournalistiek is voor mij verpest door gamejournalisten.

Scepsis en een gebrek aan kritiek

Wanneer je lang genoeg tijdschriften en websites over games leest, ga je een patroon zien. De redacteuren zijn altijd enthousiast, geven games altijd minstens een zeven, zijn vol lof over grote nieuwe games en alles wat slecht is aan een game wordt neergezet als iets onbelangrijks. Grote kritiek op games en ontwikkelaars blijft vaak uit.

De redacteuren zijn altijd enthousiast. geven games altijd minstens een zeven, zijn vol lof over grote nieuwe games en alles wat slecht is aan een game wordt neergezet als iets onbelangrijks.

Dat is wat ik mis in veel van de gaming-media: scepsis. Kritiek op misstanden. Het lef om te zeggen dat een bedrijf dingen doet die echt niet door de beugel kunnen. Journalisten zijn professionals, maar het zou ze goed doen om dingen te bekijken vanuit de optiek van hun doelgroep: de consument.

Gamergate heeft als doel hier iets aan te doen. De gaming-media losweken van de game-industrie zou moeten betekenen dat zij vrijer zijn om dingen te zeggen die bij bedrijven misschien iets minder goed zouden vallen. Dat de journalisten die in de broekzak van de industrie zitten er tussenuit geplukt worden en wordt verteld dat wat zij doen niet kan. Dat de industrie professioneler met zichzelf omgaat en uitdraagt dat zij de consument willen informeren over wat er gaande is; niet de bedrijven helpen om PR te verspreiden.

Een idee, geen beweging.

Ik ben voorstander van een idee, niet van een beweging. Als een ander iemand iets doet in de naam van Gamergate wat niet gewenst is – iets wat vaak genoeg gebeurt – vind ik het geen enkel probleem me te distantiëren van die persoon. Dat kan, want gamergate is geen organisatie met een universeel doel of idee. Gamergate is een verzameling van ideeën, normen en waarden. Die ideeën zijn waar ik achter sta, niet de andere mensen die deze ideeën delen.

Om de vraag of ik wel neutraal kan schrijven antwoord ik zonder enige twijfel ‘Ja’. Er zijn genoeg feiten om alleen te kunnen schrijven over dat wat bewezen is, zonder te speculeren of me te moeten berusten in onbevestigde aantijgingen. Ik loop alles wat ik schrijf na op mijn taalgebruik – stel ik dat het bewezen is dat mensen dingen hebben gedaan, of nuanceer ik door te melden dat ze slechts beschuldigd zijn van ?

Neutraliteit is subtiel, maar voor een onderwerp als dit immens belangrijk. Het is makkelijk je te verliezen in de overtuiging van het gelijk van één kant, maar het is niet onmogelijk om dat tegen te gaan. Door skeptisch te blijven blijf je gegrond.

Ik ben persoonlijk voorstander van de ideeën van Gamergate, omdat ik hoop dat er iets gedaan wordt aan de aspecten van gamejournalistiek die zorgen dat ik er niet wil werken. Ik ben voorstander omdat ik hoop dat er door Gamergate een industrie gecreëerd kan worden waar ik zelf deel van uit wil maken.

Als voorstander van Gamergate is het beste wat ik kan doen de journalist zijn die ik zelf meer zou willen zien.

Als journalist heb ik geen standpunt.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s